دستگاه گوارش انسان

آپاندیس زائدهای کوچک و انگشتی شکل است که از روده بزرگ منشعب میشود. این زائده به انتهای بنبست در سکوم (روده کور) متصل است. در جدار این عضو بافت لنفاویفراوانی موجود است.^[۱] طول آپاندیس بین ۲ تا ۲۰ سانتیمتر متغیر است و قطر آن نیز بین ۶ تا ۸ میلیمتر است. عفونت و التهاب در آن منجر به آپاندیسیت میشود.

آپاندیس عضو وستیجیال محسوب میشود. کارکرد آن در بدن انسان کمک به از بین بردن  آلودگی های بدن است.

برخی از دانشمندان به تازگی نظریاتی ابراز داشتهاند که نشان از کارایی این عضو دارد. نتایج تحقیقات ساینتیفیک آمریکن حاکی از آن است که آپاندیس در نوزادان به تولیدهورمون و در افراد بزرگسال به تولید پادگنهای (آنتیژنهای) مفید برای ایمنی بدن و  مبارزه با بیماری کمک میکند. همچنین تحقیقات دیگری نشان میدهد که آپاندیس نقش عمدهای در سیستم ایمنی بدن دارد. بافتهای لنفاوی جداره آپاندیس با حس کردن میکروبهای موجود در مواد زاید در حال دفع از بدن، نوع خوب یا بد میکروبها را تشخیص داده و به بانک حافظهای سیستم ایمنی بدن اجازه میدهند تا در مقابله (و دفع) میکروبهای مضر و ساختن میکروبهای مفید برنامه ریزی کرده و فعال گردد. آمار مرگ و میر در اثر اسهال مزمن در کشورهای فقیر یا در حال رشد نشان داده که آپاندیس سالم با ذخیره باکتریهای خوب در خود میتواند سیستم گوارشی افراد را پس از آلوده شدن به میکروبهای مضر باعث اسهال، با بازگشت میکروبهای مفید بهبود داده و از آمار مرگ و میر بکاهد.همچنین در بعضی آدم ها وقتی آپاندیس آلوده شده به عفونت مزمن میشود و آن را از بدن جدا میکنند باعث سفت شدن شکم و روده راست میشود و هموروئید را ایجاد میکنند وچربی خون در اثر باکتریهای آزاد شده موجب چربی خون میشود و خون آلوده میشود